แนวทางชุมชนพึ่งพาตนเองป้องกันอาชญากรรมอย่างยั่งยืน กรณีศึกษา ชุมชนลำสลิดทองพัฒนา เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
เนื้อหาบทความหลัก
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสถานภาพอาชญากรรม ในชุมชนลำสลิดทองพัฒนา แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อทราบกลไกหรือกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อการสร้างชุมชนพึ่งพาตนเองป้องกันอาชญากรรมอย่างยั่งยืน และ 3) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาความร่วมมือของชุมชนในการป้องกันอาชญากรรม ให้เกิดความยั่งยืน การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาโดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Methods) วิเคราะห์พรรณนา (Descriptive Analysis) สร้างกระบวนการและวางแผนในการวิจัยโดยใช้ การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-dept Interviews) การสนทนากลุ่ม (Focus Group) และการสังเกต เป็นเครื่องมือในการวิจัย และอาศัยการตีความข้อมูลเอกสาร (Documentary Study) ที่มีผู้รวบรวมไว้แล้ว ส่วนผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้เจาะจงเฉพาะ จำนวนทั้งสิ้น 70 คน ผลการวิจัย พบว่า 1) ชุมชนลำสลิดทองพัฒนา สามารถกำหนดแนวทางหรือวิธีการในการป้องกันอาชญากรรม ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ได้แก่ มีความสามัคคี และมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในนโยบาย กิจกรรมชุมชนภายใต้การนำของผู้นำชุมชนที่มีวิสัยทัศน์ และมีความเป็นประชาธิปไตย 2) ชุมชนลำสลิดทองพัฒนา สามารถพัฒนากลไกหรือกลยุทธ์ในการพึ่งพาตนเองป้องกันอาชญากรรมอย่างยั่งยืน ได้แก่ ชุมชนมีการจัดกิจกรรมร่วมมือในพื้นที่ เช่น โครงการ ทู.บี.นัมเบอร์วัน สภาเยาวชน กองทุนหมู่บ้าน ศูนย์ไกล่เกลี่ย ธนาคารขยะ ศูนย์บำบัดผู้ติดยาเสพติด และศูนย์เด็กเล็ก เป็นต้น และ 3) ชุมชนลำสลิดทองพัฒนา มีความเข้มแข็ง สามารถพึ่งพาตนเองป้องกันอาชญากรรมได้อย่างยั่งยืน และมีธรรมาภิบาล ได้แก่ การสื่อสารที่ดี การมีส่วนร่วมของภาครัฐ ภาคเอกชน และชุมชน ยึดหลักธรรมาภิบาลในการทำงานร่วมกัน