การวิเคราะห์ผลกระทบทางจิตวิทยาและการสร้างสรรค์แอนิเมชันเชิงวิพากษ์: กรณีศึกษากุศโลบายผีไทยในการเลี้ยงดูเด็ก
เนื้อหาบทความหลัก
บทคัดย่อ
ที่มาและความสำคัญ การเลี้ยงดูเด็กในวัฒนธรรมไทยมักใช้กุศโลบายความเชื่อเรื่องผีเป็นเครื่องมือควบคุมพฤติกรรม ซึ่งมักเน้นการสร้างความกลัวมากกว่าการให้เหตุผล ปัญหานี้ส่งผลกระทบต่อพัฒนาการทางจิตวิทยาแต่ยังขาดการศึกษาเชิงวิพากษ์ผ่านสื่อสร้างสรรค์อย่างเป็นรูปธรรม จึงเกิดช่องว่างทางความรู้ (Research Gap) ในการสื่อสารประเด็นบาดแผลทางใจผ่านงานทัศนศิลป์ ผู้วิจัยจึงเลือกใช้สื่อแอนิเมชันที่มีศักยภาพในการถ่ายทอดสภาวะนามธรรมเป็นเครื่องมือในการสื่อสารเพื่อกระตุ้นการตระหนักรู้แก่สังคม
วัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาการใช้ความกลัวเป็นเครื่องมือทางวัฒนธรรมในการเลี้ยงดูเด็กไทย 2)กระตุ้นให้เกิดความตระหนักรู้ถึงปัญหาของการใช้อำนาจเหนือเหตุผล และส่งเสริมการเลี้ยงดูด้วยความเข้าใจ 3)เพื่อออกแบบและสร้างสรรค์แอนิเมชัน 2 มิติ ประเภท Motion เชิงวิพากษ์สังคม
วิธีดำเนินการวิจัย งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงสร้างสรรค์ (Creative Research) โดยวิเคราะห์ข้อมูลด้านคติชนวิทยาและจิตวิทยาเพื่อพัฒนาบทและงานภาพที่มีลักษณะบิดเบี้ยว (Distorted Visual) ภายใต้บรรยากาศกดดัน ผลิตด้วยโปรแกรม Adobe After Effects เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วย แบบประเมินคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา 3 ท่าน และด้านสื่อ 3 ท่าน รวมถึงแบบสำรวจความพึงพอใจจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลทั่วไปจำนวน 30 คน
ผลวิจัยใช้การประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหา 3 ท่าน และด้านสื่อ 3 ท่าน รวมถึงศึกษาความพึงพอใจจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลทั่วไปจำนวน 30 คน ผลการวิจัยพบว่า สื่อแอนิเมชันที่สร้างขึ้นได้รับผลการประเมินคุณภาพจากผู้เชี่ยวชาญด้านเนื้อหามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (x̄= 3.83) อยู่ในระดับมาก และผู้เชี่ยวชาญด้านด้านสื่อมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (x̄= 4.63) อยู่ในระดับมากที่สุด และจากกลุ่มตัวอย่างบุคคลทั่วไปจำนวน 30 คน ผลการวิจัยพบว่ามีค่าเฉลี่ยเท่ากับ (x̄= 3.88) อยู่ในระดับมาก