การศึกษาความเชื่อมั่นและความพึงพอใจของพนักงานสอบสวน ต่องานด้านการตรวจสถานที่เกิดเหตุของพิสูจน์หลักฐานจังหวัดพิจิตร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความเชื่อมั่นของพนักงานสอบสวนต่องานด้านการตรวจสถานที่เกิดเหตุของพิสูจน์หลักฐานจังหวัดพิจิตร 2) ศึกษาระดับความพึงพอใจของพนักงานสอบสวนต่องานด้านการตรวจสถานที่เกิดเหตุของพิสูจน์หลักฐานจังหวัดพิจิตร และ 3) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานร่วมกันระหว่างพนักงานสอบสวนกับเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ พนักงานสอบสวนที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่จังหวัดพิจิตร จำนวน 67 นาย จากสถานีตำรวจภูธร 17 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ซึ่งประกอบด้วย 2 ส่วน คือ แบบสอบถามเกี่ยวกับความเชื่อมั่นที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.92 และแบบสอบถามเกี่ยวกับความพึงพอใจที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.88 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ (Frequency) ค่าเฉลี่ย (Mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation)

          ผลการวิจัยพบว่า ระดับความเชื่อมั่นและความพึงพอใจของพนักงานสอบสวนต่องานด้านการตรวจสถานที่เกิดเหตุของพิสูจน์หลักฐานจังหวัดพิจิตรโดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด สำหรับระดับความเชื่อมั่นรายด้าน พบว่า ด้านการปฏิบัติงานอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านความรู้ความสามารถ ส่วนระดับความพึงพอใจรายด้าน พบว่าด้านบุคลากรผู้ให้บริการอยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านสิ่งอำนวยความสะดวก ขั้นตอนการให้บริการ และด้านเวลา ตามลำดับ ส่วนปัญหาและอุปสรรคในการปฏิบัติงานร่วมกันระหว่างพนักงานสอบสวนกับเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน พบว่าการติดต่อประสานงานในกรณีเร่งด่วนบางครั้งเป็นไปด้วยความล่าช้า ขาดอุปกรณ์อำนวยความสะดวกบริเวณจุดรับส่งของกลาง และรายงานผลการตรวจพิสูจน์บางครั้งล่าช้า ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัย คือ ควรจัดตั้งช่องทางการประสานงานที่รวดเร็ว เช่น กลุ่มไลน์ระหว่างพนักงานสอบสวนและเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน ควรเพิ่มจำนวนเจ้าหน้าที่ให้เพียงพอต่อภาระงาน และพัฒนารูปแบบการตรวจพิสูจน์ให้มีความหลากหลายและครอบคลุมมากขึ้น เพื่อยกระดับความเชื่อมั่นและความพึงพอใจของพนักงานสอบสวนต่องานพิสูจน์หลักฐานมากขึ้นยิ่งขึ้น