บทบาทองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการแก้ไขปัญหาเยาวชนนอกระบบ กรณีศึกษาเทศบาลตำบลเขื่อนบางลาง อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลให้เด็กและเยาวชนหลุดออกจากระบบการศึกษา 2) ศึกษาบทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในการจัดการปัญหาเยาวชนนอกระบบการศึกษา และ 3) เสนอรูปแบบและแนวทางการขับเคลื่อนกลไกการดูแล ช่วยเหลือ และพัฒนาเยาวชนนอกระบบการศึกษาที่เหมาะสมกับบริบทของพื้นที่เทศบาลตำบลเขื่อนบางลาง อำเภอบันนังสตา จังหวัดยะลา การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม จากผู้นำชุมชน ผู้ปกครอง และประชาชนในพื้นที่ จำนวน 22 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

            ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยที่ส่งผลให้เยาวชนหลุดออกจากระบบการศึกษา ประกอบด้วย ปัจจัยด้านครอบครัว ได้แก่ โครงสร้างครอบครัวไม่มั่นคงและขาดการสนับสนุน ปัจจัยด้านเศรษฐกิจ ได้แก่ ความยากจนและรายได้ไม่แน่นอน และปัจจัยด้านตัวเยาวชน ได้แก่ ขาดแรงจูงใจและทัศนคติเชิงลบต่อการศึกษา รวมถึงอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมทางสังคม 2. บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พบว่า มีบทบาทในการประสานงาน สนับสนุนทรัพยากร และจัดกิจกรรมด้านการศึกษาและฝึกอาชีพให้กับเยาวชน แต่ยังขาดกลไกการดำเนินงานที่เป็นระบบและชัดเจน 3. แนวทางการพัฒนา พบว่า ควรมีการพัฒนาระบบค้นหาและติดตามเยาวชนเชิงรุก การบูรณาการความร่วมมือจากทุกภาคส่วน และการจัด
รูปแบบการเรียนรู้ที่ยืดหยุ่น เพื่อให้สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่และส่งเสริมการพัฒนาเยาวชนอย่างยั่งยืน