การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา 2. เพื่อเปรียบเทียบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา 3. เพื่อศึกษาศึกษาแนวทาง
การพัฒนาการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ครูผู้สอนในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร ซึ่งกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่าง โดยกำหนดจากสูตรในการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างของเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan, 1970)
ได้ขนาดของกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยเท่ากับ 241 คน โดยวิธีการสุ่มแบบชั้นภูมิและการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามสำหรับครูเป็นเรื่องเกี่ยวกับการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.97 และแบบสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูล จำนวน 5 ท่าน ประกอบด้วย ครูวิทยฐานะชำนาญการพิเศษ 3 คน ครูหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ 2 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบสมมติฐานที่กำหนดไว้ด้วยค่า t-test แบบ Independent และการทดสอบค่าเอฟ (F-test) กรณีที่มีความแตกต่างจะนำมาเปรียบรายคู่ของเชฟเฟ่ (Scheffe's Method) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) โดยแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง

           ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านจากมากไปน้อย พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ความรับผิดชอบที่ตรวจสอบ อยู่ในระดับมาก รองลงมาคือ ด้านการพัฒนาทั้งระบบ มีอยู่ในระดับมาก และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการกระจายอำนาจ มีอยู่ในระดับมาก 2) การเปรียบเทียบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร จำแนกตามระดับการศึกษา และขนาดของโรงเรียน โดยภาพรวมมีระดับการบริหารไม่แตกต่างกัน ส่วนประสบการณ์ในการทำงาน
โดยภาพรวมมีระดับการบริหารแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3) ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางผู้บริหารมีการกระจายอำนาจอย่างเหมาะสม ส่งเสริมการบริหารจัดการตนเองของโรงเรียน เปิดโอกาสให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจ แสดงภาวะผู้นำแบบเกื้อหนุน สนับสนุน
และสร้างแรงจูงใจแก่บุคลากร ดำเนินการพัฒนาโรงเรียนอย่างเป็นองค์รวม และยึดหลักความโปร่งใส ตรวจสอบได้ ส่งผลให้การบริหารมีประสิทธิภาพและยกระดับคุณภาพการศึกษาโดยรวมของสถานศึกษา